Ik schrijf zelf mijn cursus programmeren. En wel omdat ik vind dat ik nog geen goede cursus ben tegen gekomen. Maar hoe kan dat? Ben ik zelf nu zoveel beter dan mijn voorgangers? Of heeft dit wat te maken met mijn appreciatie voor wat die voorgangers gedaan hebben? Of heeft het misschien te maken met de moeite die ik doe om te doorgronden wat mijn voorgangers belangrijk vonden?
Het voordeel van het schrijven van een eigen cursus is dat je tegelijk je vak beter leert kennen. Als ik een hoofdstuk over de selectie in C# haal uit een boek kan het zijn dat ik niet ten volle begrijp waarom de schrijver dit zus of zo uitlegt. Meer nog, soms snap ik gewoon de uitleg niet. En dan moet ik aan mijn eigen leerlingen uitleggen waarom iets zo is? Het valt me op dat leerkrachten zich graag verschuilen achter een boek.
Een ander belangrijk punt is iets meer elitair. Als ik kijk naar gratis cursusmateriaal in de angelsaksische wereld valt me op hoeveel meer proffesioneel dit materiaal is. Als ik een Vlaamse uitgave bekijk, stel ik me vaak vragen bij de wijze waarop de stof wordt aangebracht. De taal, de layout, en alles wat met het goede buikgevoel te maken heeft, zit meestal verkeerd. Ik heb evenwel de indruk dat aan dit lesmateriaal de nodige aandacht besteed is en dat leerkrachten in andere landen soms meer tijd krijgen om aan de aanmaak hiervan te besteden.
Als laatste moet ik toegeven, ik doe heel weinig moeite om te achterhalen wat een boek wil. Ik geef eigenlijk les vanuit het boek, zonder het boek te doorgronden. Luiheid is me niet vreemd.
Op dit ogenblik schrijf ik maar wat. Ik heb een idee, ik schrijf. Redactie is voor later (laatste week voor het schooljaar). Gestructureerd werken is niets voor mij. Ik heb een grote lijn in mijn hoofd, de jaren zullen uitwijzen wat beter is… Dat brengt me meteen bij het punt dat er zoveel zaken zijn die wij, leerkrachten, maar op onszelf moeten leren: cursus schrijven, omgaan met educatieve software, blackboard (ELOV) op een educatief verantwoorde wijze gebruiken, presentaties maken, presentaties geven, onderscheid maken tussen soorten presentaties, echt gebruik maken van multimedia (dwz, zelf creëren),… Zo kan ik nog een tijdje doorgaan.
Niemand zal trouwens ooit veel commentaar hebben op mijn cursus, behalve mijn leerlingen (hoop ik). De doorlichting kijkt er niet naar. De directie kijkt er niet naar. Ik heb geen echte collega’s. Iedereen doet wat ie kan, maar weinigen zijn echt geschoold om te doen wat ze willen. Ik zou zo graag terug naar de lerarenopleiding gaan, als die tenminste wat inhoud zou aanbieden.
Tags: cursus, lerarenopleiding, onderwijs
